450 ش 875 » و « الذريعة » مجلدات متفرقه در ضمن ذكر تأليفاتش نوشته ، و از ملاحظه آنها با بعضى از مواضع ديگر چنين برآيد كه : وى در اين سال در كاظمين ( ع ) متولد شده ، و هم در آنجا نشو و نما نموده ، و با حاجى شيخ جعفر شوشترى كتاب « مطول » را در نزد شيخ عبد النبى كاظمينى و غير او از شاگردان سيد شبر ، و « مختصر » را نزد شيخ اسماعيل كاظمينى خواند ، تا در سنه 1246 كه طاعون معروف در عراق عرب پيدا شد . پس با هم بشوشتر رفتند ، و پس از رفع آن باز با هم بعراق آمدند . و شيخ محمد حسن در كربلا نزد شيخ محمد حسين صاحب « فصول » و شريف العلماء چندى درس خواند ، و پس از آن در عهد صاحب « جواهر » بنجف هجرت كرد و در خدمت او و شيخ على آل كاشف الغطا و شيخ جواد ملا كتاب و غير آنها تحصيل كرد ، سپس در سنه 1255 بكاظمين ( ع ) برگشت ، و آنجا بوظائف شرعيه قيام نمود ، و رياستى شايسته از امامت جماعت و مرجعيت تقليد و مسند تدريس بهم رسانيد ، و علماء عظام و فقهاء فخام بمجلس درسش حاضر مىشدند ، و با اين همه در قداست نفس و ورع و تقوى و نسك و عبادت بر جانبى عظيم بوده ، و كتب چندى تأليف نموده : اول كتاب « اسرار الفقاهه » در فقه در چندين جلد بزرگ كه شماره آنها بدين تفصيل است : 1 - در نماز جماعت 2 - در زكات 3 - در خمس 4 - در وقف 5 - در رهن 6 - در بيع و خيارات 7 - در احياء موات 8 - در حجر 9 - در وصايا ، كه همه آنها در نزد اعقابش موجود است ؛ چنان كه در « الذريعة 2 : 52 ش 213 » نوشته ، و آنجا نامش را « الاسرار الفقهية » ذكر كرده ، و در غلطنامه چيزى درباره آن ننوشته ، ليكن در ( ج 7 : 254 ش 1240 ) و « نقباء » : اسرار الفقاهه ، چنان كه ما ذكر كرديم نوشته‌اند . دويم « تعليقات بر رسائل شيخ انصارى » . سيم « رساله‌ئى در ترتيب مجالس تعزيه » كه خود هماره در مجالس تعزيه دههء عاشورا آنها را مىخواند . چهارم « رساله‌ئى در حقوق والدين و عقوق آنها » . پنجم « رساله‌ئى در احكام آب چاه » . ششم « رساله‌ئى در اختلاف افق روزه‌دار » .